algemeen

De Uitdaging: “Nog beter lezen en schrijven”

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Jolanda de Vos. Zij krijgt les bij en is taalambassadeur van het Digi-Taalhuis van de bibliotheek in Jubbega.

Jolanda de Vos is 52 jaar en woont in Jubbega. Als kind ging ze naar een langzame leerschool, de BLO. Ze had moeite met lezen, rekenen en schrijven en op die school werd daar niet genoeg aandacht aan besteed. Na de BLO ging Jolanda naar de huishoudschool. Ook hier kreeg ze rekenen, maar dat was voor haar erg moeilijk. Om dit te verbeteren heeft ze acht jaar bij Opstap in Gorredijk educatie voor volwassenen gevolgd. Hier kreeg ze les in lezen en schrijven. Nu volgt ze les bij het Digi-Taalhuis van de bibliotheek in Jubbega en werkt ze als vrijwilligster bij dementerende ouderen voor wie ze onder andere het ontbijt klaarmaakt.

Digi-Taalhuis
“Ik wil ook graag dat ik beter kan lezen en schrijven. Want elke keer als mijn kleinkinderen vroegen of ik wilde voorlezen, dan zei ik dat ik mijn leesbril was vergeten. Dat wilde ik niet meer”, zegt Jolanda de Vos. Toen Jolanda twee jaar geleden werd gevraagd of het haar wat leek om les te krijgen bij het Digi-Taalhuis, zei ze dan ook geen nee. Elke vrijdagochtend krijgt ze een uurtje een-op-een les in de bibliotheek van Jubbega. “Die lessen die ik volg, ook destijds bij Opstap, doe ik voornamelijk voor mijn (klein)kinderen. Ik ben leesmoeder geweest op de school van mijn kinderen en toen kwam ik een keer niet uit een woord. Dat moest ik toch echt even aan de juf vragen, alleen toen gingen er kinderen naar mijn zoon en zeiden ze tegen hem: ‘Je moeder kan ook niet lezen.’ Toen had ik echt wel zoiets dat ik er iets aan moest doen.”

Lingo
Tijdens de lessen krijgt Jolanda hulp bij wat zij lastig vindt. “We beginnen met koffie en dan krijg ik een soort van dictee. Vervolgens gaan we achter de computer en doen we spelletjes zoals Lingo.” Niet alleen krijgt Jolanda hulp bij schrijven en lezen, maar ook bij rekenen. “Het verschil tussen milliliters en centiliters is voor mij lastig. Daar oefen ik ook mee. En ook met hoeveel iets kost en hoeveel wisselgeld je krijgt als je met een bepaald bedrag betaalt.” Op taalgebied heeft Jolanda vooral moeite met dubbele of geen dubbele letters. “Schrijf je ballen of balen? Daar zit wel een verschil in betekenis tussen.”

Taalambassadeur
In haar omgeving weet iedereen dat Jolanda moeite heeft met schrijven en lezen. “Ik zeg het ook tegen iedereen.” Doordat ze er open over is, is ze benoemd tot taalambassadeur van het Digi-Taalhuis. “Ik ken meer mensen in mijn omgeving die niet goed kunnen lezen en schrijven en die probeer ik over te halen om ook les te nemen, alleen die schamen zich ervoor. Die willen niet. Ik vind het wel jammer dat de menen er niet voor instaan. Zelf schaamde ik mij er in het begin ook voor. Vooral voor mijn kleinkinderen. Maar je hoeft je er niet voor te schamen. Het is mooi dat het er is, dat je toch alles weer even op kunt halen.” Als Jolanda vertelt dat ze moeite heeft met taal, dan krijgt ze nooit scheve blikken en mensen vinden het ook niet raar.

Proefles
“Wat ik graag zou willen, is dat het niet goed kunnen lezen en schrijven meer openbaar wordt. In de zin van dat er meer reclame voor wordt gemaakt. Je kunt niet aan mensen zien of ze wel of niet kunnen lezen. Er zijn meer mensen die het niet kunnen dan je denkt.” Volgens Jolanda moeten mensen die er moeite mee hebben gewoon eens komen kijken en een proefles nemen. “Vroeger was het een taboe, maar nu is het veel makkelijker om toch die stap te nemen. En nogmaals, je hoeft je echt niet te schamen en je leert er veel van.”

Nog niet uitgeleerd
Jolanda heeft er zeker veel van geleerd en is nog niet uitgeleerd. “Mijn uitdaging is ook om nog beter te lezen en schrijven dan dat ik nu doe. Ik merk dat het makkelijker gaat, maar sommige dingen vergeet ik ook weer en die moet ik dan weer herhalen om ze te onthouden. Ik vind het mooi dat dit er is, ook al ben je wat ouder. Want je bent nooit te oud om te leren.” Zolang ze het leuk vindt, gaat Jolanda door met de lessen. Ze vindt het in ieder geval hartstikke leuk dat ze als taalambassadeur is benoemd. Maar het mooiste wat ze hieraan over gehouden heeft, is dat ze haar kleinkinderen nu goed kan voorlezen. “Laatst zei de jongste: ‘Beppe, je kunt nu wel lezen, dan hoef je ook niet meer te zeggen dat je je leesbril bent vergeten.’

Tekst: Mieke van Veen
Bron:Heerenveense Courant